ಭಾರತ ಸಂವಿಧಾನದ ಪೀಠಿಕೆ

ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ಪೀಠಿಕೆ (Preamble)

“ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಗಳಾದ ನಾವು, ಭಾರತವನ್ನು ಒಂದು ಸಾರ್ವಭೌಮ, ಸಮಾಜವಾದಿ, ಜಾತ್ಯಾತೀತ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಗಣತಂತ್ರವನ್ನಾಗಿ ವಿಧಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ... ಈ ೧೯೪೯ರ ನವೆಂಬರ್ ಮಾಹೆಯ ೨೬ನೇ ದಿನದಂದು, ನಾವಾಗಿ ನಾವೇ ಈ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಶಾಸನವನ್ನಾಗಿ ವಿಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.”

ಪೀಠಿಕೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಪದಗಳ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆ:

• ೧. ಸಾರ್ವಭೌಮ (Sovereign):
  ಭಾರತವು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ವಿದೇಶೀ ಶಕ್ತಿಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿಲ್ಲ.
• ೨. ಸಮಾಜವಾದಿ (Socialist):
  ೧೯೭೬ರ ೪೨ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದ ಸೇರ್ಪಡೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಾನತೆ ಇದರ ಗುರಿ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ಜೀವನಮಟ್ಟ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ.
• ೩. ಜಾತ್ಯತೀತ (Secular):
  ೧೯೭೬ರ ೪೨ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದ ಸೇರ್ಪಡೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಆಚರಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
• ೪. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ (Democratic):
  ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮತಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ (೧೮ ವರ್ಷ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ) ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಆರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ.
• ೫. ಗಣತಂತ್ರ (Republic):
  ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬರದೇ, ಚುನಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.

ಟಿಪ್ಪಣಿ: ಸಂವಿಧಾನದ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಪೀಠಿಕೆಯು ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.