ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣ: ಸರ್ವನಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನಾಮಗಳು
ಸರ್ವನಾಮಗಳು (Pronouns)
ನಾಮಪದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಸರ್ವನಾಮಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ 4 ಮುಖ್ಯ ವಿಧಗಳಿವೆ:
1. ಪುರುಷಾರ್ಥಕ ಸರ್ವನಾಮ
ಮಾತನಾಡುವವರು, ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತು ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅವರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ:
| ಪುರುಷ | ಏಕವಚನ | ಬಹುವಚನ |
|---|---|---|
| ಉತ್ತಮ ಪುರುಷ (ಮಾತನಾಡುವವರು) | ನಾನು | ನಾವು |
| ಮಧ್ಯಮ ಪುರುಷ (ಕೇಳುವವರು) | ನೀನು | ನೀವು |
| ಪ್ರಥಮ ಪುರುಷ (ಬೇರೆಯವರು) | ಅವನು, ಅವಳು, ಅದು | ಅವರು, ಅವು |
2. ಆತ್ಮಾರ್ಥಕ ಸರ್ವನಾಮ
ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸಂಬೋಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಬಳಸುವ ಪದಗಳು.
ಉದಾಹರಣೆ: ತಾನು, ತಾವು.3. ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಸರ್ವನಾಮ
ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಸರ್ವನಾಮಗಳು.
ಉದಾಹರಣೆ: ಯಾವನು, ಯಾವುದು, ಏಕೆ, ಯಾರು?4. ನಿರ್ದೇಶನಾತ್ಮಕ / ದರ್ಶಕ ಸರ್ವನಾಮ
ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ತೋರಿಸುವುದು.
➤ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಪ್ರೇಮ ಕಾವ್ಯ.
➤ ಗೋಲಗುಮ್ಮಟ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಟ್ಟಡ.
ಭಾವನಾಮಗಳು (Abstract Nouns)
ವಸ್ತು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಗುಣ, ಸ್ವಭಾವ, ಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಭಾವನಾಮಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಇವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಭಾವನೆಗೆ ನಿಲುಕುವವು:
- ಸ್ಥಿತಿ: ಬಾಲ್ಯ, ಮುಪ್ಪು, ಬಡತನ
- ಸ್ವಭಾವ/ಗುಣ: ಸಿಟ್ಟು, ಸಂತೋಷ, ಕೋಪ, ತಾಪ, ಒಳ್ಳೆಯತನ
- ಕ್ರಿಯೆ: ಅಳು, ನಗು, ಓಟ, ಜಿಗಿತ
